شماره ۱۷۳ - گفتی ای دوست مرا با چه سمت می شمری

گفتی ای دوست مرا با چه سمت می شمری
من چگویم که تو از حال دلم آگاهی ۱

کار من چاکری و کار تو فرماندهی است
سمت بنده غلامی سمت تو شاهی ۲

بنده چون گشتم هم تابعم و هم خاضع
شاه چون گشتی هم آمری و هم ناهی ۳

دستم از دامن الطاف تو کوته بادا
گر ز امر تو کنم یک سر مو کوتاهی ۴

جز غم عشق تو کار دگرم بدنامی است
جز سر کوی تو راه دگرم گمنامی است ۵

بولای تو ز اخلاص کنم جانبازی
به خیال تو ز اخلاص کنم همراهی ۶

با تو دلشاد چو در باغ بهاران بلبل
بی تو افسرده چو بر ریک بیابان ماهی ۷

هر کجا پای نهی سر نهم اندر قدمت
جان فشانم برهت ای صنم خرگاهی ۸

نشود یکسر مو کاسته از بندگیم
گر بیفزائی بر راتبه ام ورکاهی ۹

ای امیری اگر از حال تو غافل شده دوست
تو مکن غفلت و اهل می خواهی ۱۰