شمارهٔ ۱۱ - بند یازدهم - هفت خط جام جمشیدی و جز آن

رخ برافروخت همچو آیینه
آن پری پیکر سمن سینه ۱

پس ز بحر خفیف باز آورد
این گهرها درون گنجینه ۲

فاعلاتن مفاعلن فعلن
در قدح کن شراب دوشینه ۳

هفت خط داشت جام جمشیدی
هر یکی در صفا چو آئینه ۴

جور و بغداد و بصره و ازرق
«اشک » و «کاسه گر» و «فرودینه » ۵

دستخط شهان و یاره دست
هم برنجن شمر تو «دستینه » ۶

رصد اختران بود «هو دل »
«غلج » قفل است و پلکان زینه ۷

کشک پینو و پینکی است نعاس
«کژنه » بر کفش و پیرهن پینه ۸

می ز انگور و بخسم از گندم
«بوزه » از جو «ترینه » ترخینه ۹

غول و نسناس را بغامه شمر
که بود در شمار بوزینه ۱۰

هست «شبیاز» و «شب پره » خفاش
«کاروانک » ترند و چوبینه ۱۱

عید اضحی است «گوسپند کشان
روز نوروز و جمعه «آدینه » ۱۲

چینه دان طیور هست «کژاژ»
دانه کاندران بود «چینه » ۱۳

ظهر پیشین و عصر«ایواراست »
به حقیقت بود «هر آیینه » ۱۴

طیلسان «تالشانه » و «پستک »
فستقبه است و فروه «کرکینه » ۱۵

آهن آهین و زینت «آذین است »
شیشه و آبگینه آیینه ۱۶

دشمنی گر برون فتد جنگ است
رو بماند درون دل «کینه » ۱۷

تهمتن رستم است و تهم دلیر
مام سهراب بوده «تهمینه » ۱۸

آنکه نازد بر استخوان پدر
«داده بر بادگاه پارینه » ۱۹

هفت اختر شمار «هفتورنگ »
هفت چرخ است «هفت گنجینه » ۲۰

هست «یارک » مشیمه «گوزک » کعب
صدر و پستان و سرزنش «سینه » ۲۱

دانه زن، ساحر است و هارون پیک
بوق «کرنا و خنب روئینه » ۲۲