هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از زبان طنز و هجو برای بیان ناامیدی و شکست در زندگی استفاده میکند. او با اشاره به استاد رضا و اتفاقات ناگوار زندگیاش، مانند شکست در بازی و از دست دادن عمر، به بیثباتی و ناپایداری دنیا اشاره میکند. همچنین، با استفاده از استعارههایی مانند تیغ در دست دشمن و اسبی که از کنترل خارج میشود، به خطرات و پیچیدگیهای زندگی میپردازد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم پیچیده مانند ناامیدی، شکست، و خطرات زندگی است که درک آنها برای کودکان و نوجوانان کمسال دشوار است. همچنین، استفاده از زبان طنز و هجو ممکن است برای گروههای سنی پایین نامناسب باشد.
شمارهٔ ۳ - در هجو استاد رضای نجار
از تیشه هجو جان او بتراشم
وز رنده فحش جلد او بخراشم ۱
استاد رضا چو برد بر بازی دست
طوفان بلا تخته عمرش بشکست ۲
در ششد رغم بطاس ار مهره فتاد
واندر در خانه اش دو با یک به نشست ۳
چون سر بتهی زن سریاری گیرد
اسب تو عنان ز هر سواری گیرد ۴
تیغ تو بدست خصم خصم تو شود
آن کیست کزین سه اعتباری گیرد ۵
وز رنده فحش جلد او بخراشم ۱
استاد رضا چو برد بر بازی دست
طوفان بلا تخته عمرش بشکست ۲
در ششد رغم بطاس ار مهره فتاد
واندر در خانه اش دو با یک به نشست ۳
چون سر بتهی زن سریاری گیرد
اسب تو عنان ز هر سواری گیرد ۴
تیغ تو بدست خصم خصم تو شود
آن کیست کزین سه اعتباری گیرد ۵
تعداد ابیات: ۵
۳۰۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۲ - در هجو استاد محمد دلاک
گوهر بعدی:شمارهٔ ۴ - در هجو میرزا بابا طبیب خلخالی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
