شماره ۳ - روزی نگهی افتاد، بر روی کسی ما را؛

روزی نگهی افتاد، بر روی کسی ما را
ز آن روز نشد مایل دل سوی کسی ما را ۱

گویند که: فردا شب باشد شب عید، اما
امشب به گمان افگند، ابروی کسی ما را ۲

دانی که چه می بینم از دیدن غیر آنجا
جز کوی خود ار بینی در کوی کسی ما را ۳

ترسم به زبان آید، بیخود گله ای از تو
در مجلس خود منشان، پهلوی کسی ما را ۴

تا باغ همی رفتم، هر روز به بوی گل
گم شد در باغ امروز، از بوی کسی ما را ۵

خوش آنکه از آن چوگان، بینند که در میدان
هر سو شده سر غلطان، چون گوی کسی ما را ۶

چون صید حرم بودم، آزاد ز هر قیدی
در دام کشید آذر گیسوی کسی ما را ۷