هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و وفاداری یار خود سخن میگوید و بیان میکند که غم و درد ناشی از این عشق، باعث رنجش او شده است. او از نالههای بیاثر خود و شکایتهایش میگوید و احساس میکند که دیگران به رنجکشیدن او حسادت میکنند. در پایان، از آذر (نماد آتش یا شاید شخصی دیگر) دلیل رنجش دوستش را جویا میشود و پاسخ میشنود که دلیل آن، کمصبری و شکایتهای زیاد اوست.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی عاطفی دارد.
شماره ۲۱ - غیر، بیهوده، پی یار وفادار من است
غیر، بیهوده، پی یار وفادار من است
نشود یار کسی اگر یار من است ۱
شب به گوشت چو رسد ناله ی مرغان اسیر
ناله ی بی اثر از مرغ گرفتار من است ۲
از غمش مردم و گر شکوه کنم شرمم باد
آخر این غم که مرا کشت غم یار من است! ۳
من و آن درد که هر چند بزاری کشدم
خلق را رشک به جان کندن دشوار من است! ۴
دوش پرسیدم از آذر سبب رنجش دوست
گفت از صبر کم و شکوه ی بسیار من است! ۵
نشود یار کسی اگر یار من است ۱
شب به گوشت چو رسد ناله ی مرغان اسیر
ناله ی بی اثر از مرغ گرفتار من است ۲
از غمش مردم و گر شکوه کنم شرمم باد
آخر این غم که مرا کشت غم یار من است! ۳
من و آن درد که هر چند بزاری کشدم
خلق را رشک به جان کندن دشوار من است! ۴
دوش پرسیدم از آذر سبب رنجش دوست
گفت از صبر کم و شکوه ی بسیار من است! ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۷۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰ - ز خود روم، چو پرو بال هستیم باز است
گوهر بعدی:شماره ۲۲ - آنچه از مکتوب من ظاهر نشد نام من است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.