شماره ۳۴ - غمت، که غیر منش با کس آشنایی نیست

غمت، که غیر منش با کس آشنایی نیست
تو گر جدا شوی، او را زمن جدایی نیست ۱

خوشم که غیر، تو را دوش مینمود بمن؛
گمانش اینکه تو را با من آشنایی نیست! ۲

چو رفتی از سر بالین من، دگر ز توام
جز این امید که سوی مزارم آیی نیست ۳

خوش آنکه غیر بمن رنجش تو چون بیند
ز ناز داند و گوید: ز بیوفائی نیست ۴

بیا که بی مه رویت بکلبه ی آذر
اگر شب است، وگر روز روشنایی نیست ۵