شماره ۴۸ - نهم به پای کسی سر، که سر نهاده به پایت

نهم به پای کسی سر، که سر نهاده به پایت
کنم فدای کسی جان، که کرده جان به فدایت ۱

برآ، برای خدا، همچو مه به بام و نظر کن؛
ببین چگونه مرا می‌کشند زار برایت؟! ۲

نشسته گرد ملالم به چهره بی‌تو و ترسم؛
گمان برند که رخ سوده‌ام به خاک سرایت! ۳

مکن حذر کسی، گر چه از غرور جوانی؛
تو غافلی ز خدا، من سپرده‌ام به خدایت ۴

دل است جای تو و بی‌دلان به دیر و حرم بین؛
تو در کجایی و جویند غافلان ز کجایت؟! ۵

خوشم که مردم از اهل وفا، جفای تو باور
نمی‌کنند، که از من شنیده‌اند وفایت ۶

دوای درد ز مردن تو را و من متحیر؛
که چیست درد تو آذر که مردن است دوایت؟! ۷