شماره ۵۹ - گفتم: ای مه بی سبب یاری ز یاری بگذرد؟!

گفتم: ای مه بی سبب یاری ز یاری بگذرد؟!
زیر لب خندان گذشت و گفت: آری بگذرد!! ۱

ریزدم خون، کاش چون رنجید از من خاطرش
ترسم از یادش رود، چون روزگاری بگذرد! ۲

آه از آن ساعت، که بر سر کشته‌ی بیداد را
خلق گرد آیند و قاتل از کناری بگذرد ۳

شادم از باد صبا، گر با سگان آستان
عرض حال من کند، چون از دیاری بگذرد ۴

حلقه حلقه کرده ای مشکین کمند زلف را
تا کشی در دام خود هر سو شکاری بگذرد ۵

دیدی آذر، عاقبت گلچین این گلشن نداد
آن قدر فرصت، که بر بلبل، بهاری بگذرد ۶