هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و پر از تصاویر شاعرانه، از عشق و دلبری سخن می‌گوید. شاعر از معشوقی با زیبایی‌های فراوان یاد می‌کند که گاه با تلخ‌کامی همراه است. همچنین، از طبیعت و عناصری مانند سرو، گل، و باغ برای توصیف زیبایی‌ها استفاده شده است.
رده سنی: 15+ این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و بیشتر مناسب نوجوانان و بزرگسالانی است که با ادبیات کلاسیک آشنا هستند.

شماره ۶۲ - دایه، کت در مهد زر ای سیم تن می پرورد

دایه، کت در مهد زر ای سیم تن می پرورد
دشمن جانی برای جان من می پرورد ۱

دلبری دارم که باشد تلخ کامی قسمتم
زان حلاوتها که در کنج دهن می پرورد ۲

مهر پرور یوسفی دارم که در کنعان حسن
یوسفی هر روز در چاه ذقن می پرورد ۳

آن شه ترکان که دارد قد چو سرو و تن چو گل
سرو در خفتان و گل در پیرهن می پرورد! ۴

آسمانم گر کند هم بزم جانان، دور نیست
خار و گل را باغبان دریک چمن می پرورد ۵

بی تذرو و بلبل است این باغ، کاین دهقان پیر
سرو و گل بهر دل زاغ و زغن می پرورد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۱ - کشته ی عشقت ننالید از تو، آهی هم نکرد
گوهر بعدی:شماره ۶۳ - یارم ز وفا چو دست گیرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.