شماره ۶۴ - روز محشر که ز هر گوشه کسی برخیزد

روز محشر که ز هر گوشه کسی برخیزد
همچو من کشته، ز کوی تو بسی برخیزد ۱

نکند در دل اثر، نغمه ی مرغان چمن
ناله ای کاش ز مرغ قفسی برخیزد ۲

وا نشد از نفس صبح دلم، کی باشد
کآهی از سینه ی صاحب نفسی برخیزد ۳

محملش بینم و نالم که ز نالیدن من
نشنود غیر چو بانگ جرسی برخیزد ۴

گریه ی ماه من، از آه ضعیفان چه عجب؟!
آورد گریه چو دودی ز خسی برخیزد ۵

نکنم گوش به افسانه، بود تا روزی
کز دف آوازی و از نی نفسی برخیزد ۶

سرمه ی دیده ی خون بار من آذر گردی است
که ز خاک ره گلگون فرسی برخیزد! ۷