هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از عشق، دوری، رنجهای عاشقانه و جفا سخن میگوید. در آن از مفاهیمی مانند فراق، یاد یار، عشق نافرجام و رنجهای عاشقانه مانند فرهاد و شیرین استفاده شده است. همچنین، اشارهای به اسارت و صید شدن دارد که نمادی از گرفتاری در دام عشق است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و غمانگیز است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، برخی از اشارات تاریخی و ادبی مانند فرهاد و شیرین ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
شماره ۶۸ - خاکش، اگر ز دوری، بر باد رفته باشد
خاکش، اگر ز دوری، بر باد رفته باشد
آن یار نیست کش یار از یاد رفته باشد ۱
با آنکه کشت خود را، از عشق خسرو، اما
مشکل زیاد شیرین، فرهاد رفته باشد ۲
ذوق اسیری آن مرغ داند که از پی صید
روزی بآشیانش، صیاد رفته باشد ۳
تا کی جفا، روزی اندیشه کن که ما را
تا آسمان ز جورت فریاد رفته باشد ۴
صیاد مهربانی، آذر گمان نبردم
کآنجا که صیدش از پا افتاد، رفته باشد ۵
آن یار نیست کش یار از یاد رفته باشد ۱
با آنکه کشت خود را، از عشق خسرو، اما
مشکل زیاد شیرین، فرهاد رفته باشد ۲
ذوق اسیری آن مرغ داند که از پی صید
روزی بآشیانش، صیاد رفته باشد ۳
تا کی جفا، روزی اندیشه کن که ما را
تا آسمان ز جورت فریاد رفته باشد ۴
صیاد مهربانی، آذر گمان نبردم
کآنجا که صیدش از پا افتاد، رفته باشد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۲۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۷ - چو رویت، لاله ی رنگین نباشد
گوهر بعدی:شماره ۶۹ - یار بهر خاطر اغیار زارم میکشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.