هوش مصنوعی:
این شعر از زبان پرندگانی است که در قفس اسیر شدهاند و از رنج اسارت و دوری از طبیعت و آزادی مینالند. آنها از صیاد و شرایط سخت خود شکایت دارند و آرزوی بازگشت به باغ و صحرا را دارند. نالههای جانسوز آنها بیانگر درد مشترک همهی پرندگان در قفس است.
رده سنی:
12+
مفاهیم عمیق و تمثیلی شعر ممکن است برای کودکان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، موضوع اسارت و نالههای جانسوز میتواند برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد. با این حال، نوجوانان و بزرگسالان میتوانند از زیباییهای ادبی و معنایی آن لذت ببرند.
شماره ۱۰۶ - میرمد صیاد، از نالیدن ما در قفس؛
میرمد صیاد، از نالیدن ما در قفس؛
وای بر مرغی که با ما مینهد پا در قفس ۱
آنکه بست امشب رهم بر آستان از نغمه، کاش
باشدش بر ناله ی من، گوش فردا در قفس ۲
جان برد از ناله ی جانسوز من مرغی بباغ
گر نبودم باز باید بود تنها در قفس ۳
نو گرفتارم، بدلتنگی نکردم خو هنوز
آه اگر غافل فتد چشمم بصحرا در قفس ۴
بوی گل، هرگز پر افشانم بگلزاری نکرد؛
گاهگاهی دیده ام روی گل، اما در قفس! ۵
تا بآواز که باشد گوش صیاد آشنا؟!
بلبل اندر آشیان مینالد و، ما در قفس! ۶
عندلیب باغ عشق آذر، بود کارش مدام
ناله یا در دام، یا در آشیان یا در قفس! ۷
وای بر مرغی که با ما مینهد پا در قفس ۱
آنکه بست امشب رهم بر آستان از نغمه، کاش
باشدش بر ناله ی من، گوش فردا در قفس ۲
جان برد از ناله ی جانسوز من مرغی بباغ
گر نبودم باز باید بود تنها در قفس ۳
نو گرفتارم، بدلتنگی نکردم خو هنوز
آه اگر غافل فتد چشمم بصحرا در قفس ۴
بوی گل، هرگز پر افشانم بگلزاری نکرد؛
گاهگاهی دیده ام روی گل، اما در قفس! ۵
تا بآواز که باشد گوش صیاد آشنا؟!
بلبل اندر آشیان مینالد و، ما در قفس! ۶
عندلیب باغ عشق آذر، بود کارش مدام
ناله یا در دام، یا در آشیان یا در قفس! ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۳۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۵ - بسته یی پای من و گویی: برو جای دگر
گوهر بعدی:شماره ۱۰۷ - تا من افتادم بدام، افتاد غوغا در قفس؛
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
