هوش مصنوعی: شاعر در این متن عاشقانه از عشق و وفاداری به معشوق سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که با وجود رفتن دیگران، او همچنان پایبند به عشق خود است و از معشوق می‌خواهد که با روی خوش از او پذیرایی کند تا مجبور به ترک او نشود. همچنین، شاعر به صبر و استقامت در برابر ناملایمات عشق اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عاشقانه و عاطفی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک فارسی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد.

شماره ۱۴۳ - ما به خلد از سر کویت به تماشا نرویم

ما به خلد از سر کویت به تماشا نرویم
به تماشا برود گر همه کس، ما نرویم ۱

تا گل روی تو، در شهر تماشاگه ماست
به تماشای گل از شهر به صحرا نرویم! ۲

دوستان، دوست ازین مرحله رفت و، ز پیش
رفت دل؛ ما برویم از پی او یا نرویم؟! ۳

میهمانیم درین خانه به امّید وفا
روی درهم مکش ای سست‌وفا، تا نرویم ۴

رود از رفتن ما خلقی از آنجا به گذار
برویم از سر کوی تو که تنها نرویم؟! ۵

دل قوی دار که از جور تو در پیش کسان
گر چه گوییم ز رفتن سخن اما نرویم! ۶

آمدیم آذر از آن کوی به رنجش امروز
ولی آن صبر نداریم که فردا نرویم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۴۲ - دوسه روز شد که پیدا نه ای، از کجات جویم؟!
گوهر بعدی:شماره ۱۴۴ - گرش این جفاست امسال، همان بیار گویم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.