هوش مصنوعی:
این شعر به ستایش یک شاه یا شخصیت برجسته میپردازد که دیگران در برابر او فروتن هستند. شاعر از درد دل خود میگوید و به رابطهاش با این شخصیت اشاره میکند. در پایان، شاعر به ناامیدی از عشق و وفا اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و اجتماعی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار است. همچنین، برخی از اشارات مانند ناامیدی و عشق ممکن است برای مخاطبان جوان نامناسب باشد.
شماره ۱۴۷ - شاهی تو و شاهان جهان همچو غلامان
شاهی تو و شاهان جهان همچو غلامان
بوسند غلامان تو را، گوشه ی دامان ۱
نالان من و در زمزمه مرغان چمن گرد
گریان من و، در قهقهه کبکان خرامان! ۲
خوش آنکه بهم درد دل خود بشماریم
در سایه ی دیوار من و، بر لب بام آن ۳
گفتی: چکنی چون ز میان تیغ برآرم؟!
جز شکر چه آید ز من بیسر و سامان؟! ۴
آذر، ز نکویان طمع مهر و وفا داشت
غافل که علی العاشق هذان حرامان! ۵
بوسند غلامان تو را، گوشه ی دامان ۱
نالان من و در زمزمه مرغان چمن گرد
گریان من و، در قهقهه کبکان خرامان! ۲
خوش آنکه بهم درد دل خود بشماریم
در سایه ی دیوار من و، بر لب بام آن ۳
گفتی: چکنی چون ز میان تیغ برآرم؟!
جز شکر چه آید ز من بیسر و سامان؟! ۴
آذر، ز نکویان طمع مهر و وفا داشت
غافل که علی العاشق هذان حرامان! ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۸۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۶ - دی، رشته ای به گردنم آن شاه مهوشان
گوهر بعدی:شماره ۱۴۸ - گدایان را، هوای بزم سلطانی و، سلطانان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
