شماره ۱۶۱ - از غیر، ایمنم، که بود پاسبان تو

از غیر، ایمنم، که بود پاسبان تو
خون من اینکه ریخته بر آستان تو ۱

صد رنگ میوه داده نهالت، ولی چه سود
زان میوه تر نکرد لبی باغبان تو؟! ۲

این خط و خال، دشمن دین و دل من است؛
بر گوشه ی لب تو، و کنج دهان تو ۳

خوش آنکه بشنوم سخنی راست یا دروغ
من از زبان آنکه شنید از زبان تو ۴

کردی مرا بعشق هزار امتحان و، باز
دارم گمان بد، بدل بدگمان تو! ۵

بیمهری تو نیست گر از مهربانیم
چون مهربان نشد دل نامهربان تو؟! ۶

آذر ز شکوه ی دلم، آتش زدی بجان؛
من چون کنم؟ زده است دل آتش بجان تو! ۷