شماره ۱۶۴ - صبح، مگر میدمد از کوی تو

صبح، مگر می دمد از کوی تو
کز نفسش می شنوم بوی تو ۱

توبه دهد بابلیان را ز سحر
جادویی نرگس جادوی تو ۲

سلسله ی شیفتگان غمت
نگسلد از سلسله ی موی تو ۳

دعوی خون، نشنود از من کسی
روز جزا بینم اگر روی تو ۴

شکوه ام از خوی تو هرگز نبود
بود چو روی تو اگر خوی تو ۵

گر نشینی تو به پهلوی من
به که نشینند به پهلوی تو ۶

آذر دل باخته را ساخته
گوشه نشین گوشه ی ابروی تو ۷