شماره ۱۶۶ - این مزد قاصدی است که آید ز کوی تو

این مزد قاصدی است که آید ز کوی تو
کو را دوباره باز فرستم بسوی تو ۱

هر کس کند ز دیدن روی تو منع من
منعش نمیکنم، که ندیده است روی تو ۲

ترسم ببزم غیر سراغت دهد کسی
گر میرم از غمت، نکنم جستجوی تو ۳

شادم که غیر اگر بردت از کنار من
نتواند از دلم ببرد آرزوی تو ۴

ای شاخ گل، بباغ قدم نه که تا بخاک
بلبل ز بوی گل فتد و گل ز بوی تو ۵

روی تو ماه و، بوی تو گل، حیف در دلم
آتش زده است خوی تو، خوی تو، خوی تو ۶

خوش پند میدهی دگر آذر مرا بصبر
شد بدگمان ز تو دلم از گفتگوی تو ۷