شماره ۱۹۱ - خوش آن که به سر رسیده باشی

خوش آن که به سر رسیده باشی
من مرده، تو آرمیده باشی ۱

دانی که چه دیده ام شب هجر
گر روز فراق دیده باشی! ۲

از جام رقیب، می ننوشی
گر خون دلم چشیده باشی ۳

قاصد! نرسیده بر لبم جان
ای کاش باو رسیده باشی! ۴

با او دو به دو نشسته، گویی
یک یک زمن آنچه دیده باشی ۵

باز آی که گوییم نهانی
هر حرف کزو شنیده باشی ۶

ظلم است که، از قفس برانیش
مرغی که پرش بریده باشی ۷

انگار آذر روی چون زان باغ
از شاخ گلی نچیده باشی ۸