هوش مصنوعی:
این متن به موضوعاتی مانند درد، عشق، صبر و رنج میپردازد و تأکید میکند که بدون تجربهی مستقیم این احساسات، درک عمیق آنها ممکن نیست. شاعر از ناآگاهی دیگران نسبت به رنجهایش سخن میگوید و بیان میکند که تا زمانی که کسی خودش شرایط مشابه را تجربه نکند، نمیتواند درد و حسرت او را درک کند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان کمسنوسال دشوار است. همچنین، برخی از مضامین مانند درد و حسرت ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمتجربه نامفهوم یا سنگین باشد.
شماره ۱۹۶ - تا می نخوری، قد رخ زرد ندانی
تا می نخوری، قد رخ زرد ندانی
تا جان ندهی، فایده ی درد ندانی ۱
تا جان نرسد بر لبت از حسرت پیغام
آن مژده که قاصد به من آورد ندانی ۲
تا صاحب محمل، دلت ازکفر نرباید
بی تابی مجنون ز پی گرد ندانی ۳
تا سنگ دلی، بر سر خاکت ننشیند
صبری که دلم در غم او کرد ندانی ۴
گفتی که کنی چاره ی درد دل آذر
افسوس که خاصیت این درد ندانی ۵
تا جان ندهی، فایده ی درد ندانی ۱
تا جان نرسد بر لبت از حسرت پیغام
آن مژده که قاصد به من آورد ندانی ۲
تا صاحب محمل، دلت ازکفر نرباید
بی تابی مجنون ز پی گرد ندانی ۳
تا سنگ دلی، بر سر خاکت ننشیند
صبری که دلم در غم او کرد ندانی ۴
گفتی که کنی چاره ی درد دل آذر
افسوس که خاصیت این درد ندانی ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۳۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۵ - ماه رخش چو بنمود، از طرف بام نیمی
گوهر بعدی:شماره ۱۹۷ - بر آستان، مگرم پاسبان بگردانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.