هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از مولانا است که با استفاده از تصاویر زیبا و نمادین مانند بهار، چمن، شمع، سرو، ماه و یوسف، به بیان احساسات عمیق عاشقانه و ارتباط معنوی میپردازد. شاعر با تکرار عبارت «همان که میدانی» به مخاطب اشاره میکند که او از رموز و حقایق نهفته در این اشعار آگاه است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات نمادین مانند داستان یوسف و زلیخا نیاز به پیشزمینه فرهنگی و ادبی دارد که معمولاً در سنین بالاتر کسب میشود.
شماره ۲۰۰ - به یک ایما، همان که می دانی
به یک ایما، همان که می دانی
برد از ما همان که می دانی ۱
عارضت از بهار خط، چمن است
چمن آرا همان که می دانی ۲
شمع، تو ما، همین که می بینی
سرو، تو، ما همان که می دانی ۳
رخت امشب ز حسن روز افزون
ماه و فردا همان که می دانی ۴
یوسف من، تو بردی از من دل
وز زلیخا همان که می دانی ۵
از پس پرده گر نماید صبح
روی زیبا همان که می دانی ۶
آیدش بر فراز بام سپهر
به تماشا همان که می دانی ۷
بر سر نعشم آمدند آذر
همه،الا همان که می دانی ۸
برد از ما همان که می دانی ۱
عارضت از بهار خط، چمن است
چمن آرا همان که می دانی ۲
شمع، تو ما، همین که می بینی
سرو، تو، ما همان که می دانی ۳
رخت امشب ز حسن روز افزون
ماه و فردا همان که می دانی ۴
یوسف من، تو بردی از من دل
وز زلیخا همان که می دانی ۵
از پس پرده گر نماید صبح
روی زیبا همان که می دانی ۶
آیدش بر فراز بام سپهر
به تماشا همان که می دانی ۷
بر سر نعشم آمدند آذر
همه،الا همان که می دانی ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۳۴۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۹ - یاری من، ای یار جفا کار چه دانی؟!
گوهر بعدی:شماره ۲۰۱ - ای به سیما، همان که می دانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
