هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از عاشق میخواهد که از زاری و ناله کم بگیرد، از شکار صید خود بکاهد، و از رفتن او ناراحت نشود. همچنین از او میخواهد که از گوشهی آستان غباری برندارد. این بیتها حاوی پیامهای عاشقانه و اخلاقی هستند.
رده سنی:
15+
متن دارای مضامین عاشقانه و اخلاقی است که ممکن است برای کودکان کمسنوسال نامفهوم باشد. درک عمیقتر این شعر نیاز به تجربهی عاطفی و شناخت ادبیات کلاسیک دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
شماره ۹۶ - زآن د رچو روم، عاشق زاری کم گیر؛
زآن د رچو روم، عاشق زاری کم گیر؛
از صید گه خویش، شکاری کم گیر ۱
از رفتن چون منی، مرنجان خاطر؛
از گوشه ی آستان، غباری کم گیر! ۲
از صید گه خویش، شکاری کم گیر ۱
از رفتن چون منی، مرنجان خاطر؛
از گوشه ی آستان، غباری کم گیر! ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۹۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۵ - ای جود تو از ابر برآورده نفیر
گوهر بعدی:شماره ۹۷ - از غالیه خاک این چمن بیخته گیر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
