هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر در گوشهای از یک خرابه بر روی حصیری کوچک با دخترکی بسیار زیبا و جذاب نشسته است. او از عشق و هوس سخن میگوید و اشاره میکند که اگر شراب ننوشد، دل خود را میخورد و اگر لب نچشد، لب خود را میگزد. این متن بیانگر حالتی از عشق و هوس و رنج ناشی از آن است.
رده سنی:
18+
متن حاوی مضامین عاشقانه و هوسانگیز است که ممکن است برای مخاطبان زیر 18 سال مناسب نباشد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند شراب و گزیدن لب ممکن است نیاز به درک بالاتری از ادبیات و مفاهیم عرفانی داشته باشد.
شماره ۱۰۰ - در کنج خرابه بر حصیری دو سه گز
در کنج خرابه بر حصیری دو سه گز
با دخترکی گرم تر از دختر رز ۱
هان می میخور، ورنه دل خود میخور،
هن لب میمز، ورنه لب خود میگز! ۲
با دخترکی گرم تر از دختر رز ۱
هان می میخور، ورنه دل خود میخور،
هن لب میمز، ورنه لب خود میگز! ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۰۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۹ - هر مرغ که نامه ی من از تیهو و باز
گوهر بعدی:شماره ۱۰۱ - جویم هر روز شب، که کاهد این سوز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
