خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن دربارهٔ درد فراق و جدایی است که از روز وصل شروع شده و با شبهای سوزان فراق ادامه یافته است. شمع و پروانه نیز به عنوان نماد عشق و فراق به کار رفتهاند.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای شعری مانند شمع و پروانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۱۷ - روز وصلت، شد آتش افروز فراق!
روز وصلت، شد آتش افروز فراق!
ز آن روز، همه شب بودم، سوز فراق ۱
ز آن شب که نشست شمع با پروانه
هر روز بر او میگذرد روز فراق ۲
ز آن روز، همه شب بودم، سوز فراق ۱
ز آن شب که نشست شمع با پروانه
هر روز بر او میگذرد روز فراق ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۶ - شد ماه سخن نهفته آذر ز کلف
گوهر بعدی:شماره ۱۱۸ - گفتم: گویم درد غم اندوز فراق
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
