هوش مصنوعی:
این متن دربارهٔ درد فراق و جدایی است که از روز وصل شروع شده و با شبهای سوزان فراق ادامه یافته است. شمع و پروانه نیز به عنوان نماد عشق و فراق به کار رفتهاند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای شعری مانند شمع و پروانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۱۷ - روز وصلت، شد آتش افروز فراق!
روز وصلت، شد آتش افروز فراق!
ز آن روز، همه شب بودم، سوز فراق ۱
ز آن شب که نشست شمع با پروانه
هر روز بر او میگذرد روز فراق ۲
ز آن روز، همه شب بودم، سوز فراق ۱
ز آن شب که نشست شمع با پروانه
هر روز بر او میگذرد روز فراق ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۹۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۶ - شد ماه سخن نهفته آذر ز کلف
گوهر بعدی:شماره ۱۱۸ - گفتم: گویم درد غم اندوز فراق
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
