هوش مصنوعی: متن بیانگر احساس غربت و دوری از وطن است. شاعر با توصیف خود و مرغ غریب، درد جدایی از وطن را به تصویر می‌کشد.
رده سنی: 15+ متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و اجتماعی مانند غربت و دوری از وطن است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و بیشتر مناسب مخاطبان با درک بالاتر است.

شماره ۱۸۰ - آذر! که چو من مانده جدا از وطنی!

آذر! که چو من مانده جدا از وطنی!
نالان ز جدایی وطن همچو منی! ۱

...
ای مرغ غریب از کدامین چمنی؟! ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۷۹ - خوش آنکه چو یاد از اسیریم کنی
گوهر بعدی:شماره ۱۸۱ - من بیتو دریده هر نفس پیرهنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.