شماره ۴۰ - حاصل هر دو جهان خوشه ای از خرمن ماست

حاصل هر دو جهان خوشه ای از خرمن ماست
ساحت کون و مکان گوشه ای از مسکن ماست ۱

چشم بر بند و به ظلمت کده ی فقر در آی
تا ببینی که فروغ فلک از روزن ماست ۲

چشمه ی کوثر و آن باغ دلارای بهشت
نمی از مشرب ما، نکهتی از گلشن ماست ۳

چه اثر بود درین دشت که بی زحمت کشت
یک جهان ریزه خور و خوشه بر از خرمن ماست ۴

سر به مخدومی آفاق نیاریم فرود
زانکه از خدمت شه سلسله در گردن ماست ۵

همه بگذار که با این همه اینک در شهر
کودکی باز به مژگان سیه رهزن ماست ۶

هم قصاص دل مارا مگر از ما طلبند
زآنکه با خون دل آلوده همی دامن ماست ۷

دشمن و دوست نداند کس اگر طالب اوست
خلق بیهوده یکی دوست یکی دشمن ماست ۸

گفتمش هیچ اثری بود در این ره ز نشاط
گفت سر گشته غباری ز پی توسن ماست ۹