شماره ۹۳ - من و از خون دل پیمانه ای چند

من و از خون دل پیمانه ای چند
تو و پیمانه با بیگانه ای چند ۱

به پیشت درد دل میگویم افسوس
که در گوشت بود افسانه ای چند ۲

همان به کاشنا محروم ماند
که محرم شد باوبیگانه ای چند ۳

جمال شمع نا پیدا و هر سو
از او آتش بجان پروانه ای چند ۴

ندیدم جز غم از پیمان زاهد
من و میخانه و پیمانه ای چند ۵

ز غوغای خردمندان به تنگم
دریغ از ناله ی مستانه ای چند ۶

ملول از صحبت فرزانگانم
خوشا ویرانه و دیوانه ای چند ۷

دل ما گر رود از دست غم نیست
ز ملک شاه کم ویرانه ای چند ۸

مباد آسیب شمع انجمن را
چه باک ارجان دهد پروانه ای چند ۹

نشاط آخر برون نه گامی از خویش
تو خود پا بست این غمخانه ای چند ۱۰