هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، بیانگر دل‌بستگی شاعر به معشوق و می‌خانه است. او از عشق و مستی می‌گوید و اینکه دلش جز به این دو سو نمی‌گراید. شاعر از غم و محنت راهی که به خانه معشوق می‌برد سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که این راه جز رنج چیزی ندارد. همچنین، او از مستی ناشی از عشق و وحدت با معشوق سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که در این بزم، بیگانه‌ای وجود ندارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به می‌خانه و مستی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد تا به درستی درک شود.

شماره ۹۵ - دل از سر کویت هوس خانه ندارد

دل از سر کویت هوس خانه ندارد
دیوانه ی عشقت سر ویرانه ندارد ۱

جز محنت و غم راه باین خانه ندارد
این خانه مگر راه بمیخانه ندارد ۲

پیمانه چه غم گر شکند محتسب شهر
مستیم از آن باده که پیمانه ندارد ۳

دل را هوس الفت ما نیست ببینید
دیوانه سر صحبت دیوانه ندارد ۴

مستند دو عالم همه از ساغر وحدت
خوش باش درین بزم که بیگانه ندارد ۵

از آتش معشوق شراری بود این عشق
شمعی که نیفروخته پروانه ندارد ۶

یک بار ندیدیم نشاط آید ازین راه
این کوچه مگر راه بمیخانه ندارد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۲۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۴ - من و دل را بکویی منزلی بود
گوهر بعدی:شماره ۹۶ - نه دست من همین بهر هلاکم دامنت گیرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.