هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و زیبایی‌های آن سخن می‌گوید و آن را برتر از زهد و سلامتی می‌داند. او از معشوقی با قامتی مانند سرو و چهره‌ای مانند گل یاد می‌کند و بیان می‌دارد که یاد او تمام وجودش را فرا گرفته است. شاعر همچنین به مفاهیمی مانند عشق پایدار، زیبایی‌های طبیعت و تأثیر آن بر روح انسان اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به‌کاررفته در شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۱۴۹ - دیده ام و شنیده ام عاشقی و ملامتش

دیده ام و شنیده ام عاشقی و ملامتش
آفت عشق خوشتر از زاهدی و سلامتش

سرو و گل و کنار جو کی برد اندهش ز دل
آنکه کناره جو بود دلبر سرو قامتش

بیهده همنشین مبر وقت من از سخن که نیست
یک نفسم بیاد او هر دو جهان غرامتش

فهم سخن نکرد کس قامت دوست بود و بس
آنچه بروز باز پس نام شود قیامتش

بانگ رحیل اگر بود نغمه ی صور کی رود
آنکه بمنزلی دهد موکب عشق اقامتش

ساقی بزم ما اگر جام بگردش آورد
دور فلک بهم زند رجعت و استقامتش

دست نشاط عاقبت بیخ بر افکند زغم
دولت شاه باد باد تا ابد استدامتش
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۴۸ - در کف عشق نهادیم عنان دل خویش
گوهر بعدی:شماره ۱۵۰ - نتوان داشت نگه باز زچشم سیهش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.