هوش مصنوعی: این متن شعری است که بیانگر حالات روحی شاعر از جمله افسردگی، تنهایی، و تضاد بین عشق و عقل است. شاعر از نبود یار و دشمن غمگین سخن می‌گوید و به مشکلات درونی خود اشاره می‌کند. همچنین، او از آرزوهای بلندپروازانه و ناتوانی در رسیدن به آنها اظهار ناراحتی می‌کند و در نهایت به لطف الهی امیدوار است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و روانشناختی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار است. همچنین، برخی از مضامین مانند افسردگی و تضادهای درونی نیاز به بلوغ فکری دارند.

شماره ۲۲۵ - لله الحمد نمردیم و بدیدیم چنین

لله الحمد نمردیم و بدیدیم چنین
که نه یاریست زما شاد و نه خصمی غمگین

دلی افسرده ز عشق و سری آزرده ز عقل
سینه ای خسته ز مهر و نظری بسته زکین

سبحه ای رشته اش از طره ی ترسابچگان
ساغری باده اش از باده ی فردوس برین

شرمی ای نفس از اینگونه سخنها ی گزاف
تو کجا و طمع منزلت صدیقین

تویی و یک سروسد زاهد و یک سلسله بند
تویی و یک دل و سد جامه و سد وجه رهین

تا کی و تا بکجا میروی و میبریم
رهبران از تو جدا، راهبران با تو قرین

دستگیر ار نشود لطف شهنشاه نشاط
آوخ از کار پریشان تو در دنیی و دین
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۲۴ - دگرانند بهر سو نگران
گوهر بعدی:شماره ۲۲۶ - گر نمیخواهی غمینم ساختن،شادم مکن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.