شماره ۲۳۸ - دارد شب نومیدی ما صبح امیدی

دارد شب نومیدی ما صبح امیدی
باد سحری میدهد از غیب نویدی

غازی ز پی دشمن و ما را برخ دوست
هر لحظه نگاهی و در آن اجر شهیدی

از لطف بنالیم و ز بیداد ننالیم
کز دوست نداریم بجز دوست امیدی

تا نشکنی آگاه نگردی ز دل ما
قفلیست که در وی نفتد هیچ کلیدی

گر تیر زنی دیده نپوشیم که باشد
هر تیر بریدی ز تو هر زخم نویدی

یکچند نشاط از سخن بیهده بس کن
ای بس که همی گفتی و ای بس که شنیدی