هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به جستجوی معنا، عشق و نشاط در زندگی می‌پردازد. شاعر از تشنگی معنوی، زیبایی‌های دنیا و نیاز به یافتن آرامش سخن می‌گوید. همچنین، به مفاهیمی مانند دل‌بی‌باکی، مصلحت‌جویی و جستجوی حقیقت اشاره دارد.
رده سنی: 15+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از واژه‌ها و استعاره‌های به کار رفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه زندگی دارند.

شماره ۲۳۹ - ز ما گمگشتگان پرسید از آن کوی

ز ما گمگشتگان پرسید از آن کوی
سراغ تشنگان جویید از جوی

میی بی غش، بتی دلکش، دلی خوش
لب ساقی، لب ساغر، لب جوی

فسونگر نو گلی، جزعی نظر باز
زبان دان بلبلی، لعلی سخنگوی

دگر از هر چه گویی، لب فروبند
دگر از هر چه جویی، دل فروشوی

و گر زین جمله جز غم حاصلت نیست
نشاط آسا دل دیوانه ای جوی

در ویرانه ی دل کوب و زانجا
سراغ بیدلان می پرس و میپوی

سری پر فتنه و کاری خطرناک
دلی بی باک و یاری مصلحت جوی

نشاط از یمن خاک پای خسرو
که آراید ملک زان لب فلک روی

از این صحرا مگر بیرون کشی رخت
ازین میدان مگر بیرون بری گوی
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۳۸ - دارد شب نومیدی ما صبح امیدی
گوهر بعدی:شماره ۲۴۰ - هوسی میبردم سوی کسی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.