شماره ۹ - بر لاله ژاله میچکد از ابر مشکفام

بر لاله ژاله میچکد از ابر مشکفام
خوشتر ز ژاله باده و بهتر زلاله جام ۱

صبح است و بزم عید و می و مطرب و نبید
دولت مدید و بخت سعید و جهان بکام ۲

گلزار را طراوت و ایام را نشاط
افلاک را سعادت و آفاق را نظام ۳

در زلف روی ساقی و در شیشه عکس می
کالبدر فی الدجیه و الشمس فی الغمام ۴

باشد حلال تو به نباشد دگر ز می
باشد حرام باده نباشد اگر بجام ۵

باید فروخت سبحه اگر کس خرد به هیچ
باید خرید باده اگر کس دهد بوام ۶

از طرف جوی میگذرد یار سرو قد
یا داده اعتدال هوا سرو را خرام ۷

از فیض باد و لطف هوا جاودان زید
نقشی اگر بر آب نگارند در منام ۸

جذب صبا بگوش رساند صدای آن
بگذارد ار پری بچمن در خیال گام ۹

اجزای بوستان نه چنان التیام یافت
کاجسام را بو هم توان داد انقسام ۱۰

گلزار را بر گویی معشوق و عاشقند
کاین تا بگرید آن دگر آید در ابتسام ۱۱

دوشیزگان باغ مگر آگهند ازین
کامروز شاه را شده در گلستان مقام ۱۲

کار است باد گلشن و گسترد سبزه فرش
آورد ژاله باده و پر کرد لاله جام ۱۳

برخاست سرو و بید فرو برد سر بزیر
بگشود دیده نرگس و بر بست غنچه کام ۱۴

تعظیم پیشگاه حضور شهنشه است
شمشاد را که گاه رکوع است و گه قیام ۱۵

آن بوستان مکرمت آن آسمان جود
خورشید سایه خسرو جمشید احتشام ۱۶

خاقان دهر فتحعلی شاه کز ازل
جودش رهین کف شد و فتحش قرین نام ۱۷

ای از پی وجود تو اجسام را نظام
اجرام در سجود وجود تو صبح و شام ۱۸

آفاق را زپاس تو گیرند احتساب
ارزاق را زجود تو یابند خاص و عام ۱۹

سود از تو برد عالم و گنج تو بی زبان
آفاق شد مسخر و تیغ تو در نیام ۲۰

از حضرت تو رفته بهند وی چرخ پیک
وز سطوت تو داده بترک فلک پیام ۲۱

از عدل و فضل و رأفت و سطوت سرشته اند
ارکان دولتت که مصون باد از انهدام ۲۲

ملکت مزاج دید ز اضداد معتدل
نبود عجب پذیرد اگر تا ابد قوام ۲۳

آری در اعتدال حقیقی وجود نیست
ورهست ایمن است ز آسیب انعدام ۲۴

هنگام احتیاج توان دید دست تو
کز جرم آفتاب توان دید در ظلام ۲۵

ابر کفت بریزش و آنگه بقای آز
خورشید پرتو افکن و آنگه لقای شام ۲۶

آسوده است خصم تو از خصمی سپهر
صید زبون نبیند هرگز زیان ز دام ۲۷

بر رتبت تو دست که یابد بپای سعی
آری بر آسمان نتوان شد باهتمام ۲۸

مستی نیاورد دگر آب رزان اگر
افتد ز عکس رای تو یک لعمه برغمام ۲۹

بر چار چیز باد تو را وقف چارچیز
تا وقف راست شرط که دارند مستدام ۳۰

بر ذات تو ستایش و برجود تو سپاس
بر گنج تو فزایش و بر ملک تو دوام ۳۱

شوق تو در روانم و ذوق تو در وجود
نام تو بر زبانم و مدح تو در کلام ۳۲