شماره ۱۵ - ای نمودی از وجودت بود من

ای نمودی از وجودت بود من
درد تو سرمایه ی بهبود من ۱

در زفیض خود برخ بگشادیم
هر چه را لایق بدیدی دادیم ۲

از درت چون ساختم ساز سفر
کردم از آنجا چو آغاز سفر ۳

زاد راه و توشه و سرمایه ام
هم تو خود دادی بقدر پایه ام ۴

گر در این سودا زیان آورده ام
هر چه را بردم همان آورده ام ۵

گر چه عمرم صرف عصیان تو شد
ورچه عصیان هم بفرمان تو شد ۶

این زمان پیشت بپاداش گناه
نبودم غیر از زبانی عذرخواه ۷

از گناه خود ندارم هیچ بیم
طالب بخشش بود بی شک کریم ۸

بر کریمی تو اذعان کرده ام
پیشت از جرم ارمغان آورده ام ۹