درباره نشاط اصفهانی

سیّدعبدالوهاب نشاطِ اصفهانی (زادهٔ ۱۱۷۵ هجری قمری در اصفهان- درگذشتهٔ ۱۲۴۴ هجری قمری) ملقب به معتمدالدوله از سیاستمداران، شاعران و هواداران مکتب بازگشت ادبی و از خوشنویسان صاحب نام در خطوط شکسته، نستعلیق و تعلیق سده سیزدهم هجری ایران بوده‌است. از او به‌عنوان نخستین وزیر امور خارجهٔ ایران نیز نام می‌برند.
پدربزرگ او عبدالوهاب، حکومت اصفهان را به‌عهده داشت و مال و ثروت فراوان برای فرزندان خود به‌جا گذاشت. نشاط علاوه بر زبان مادری، زبان‌های عربی و ترکی را فراگرفت و در خوش‌نویسی سرآمد زمان خود شد.
وی وزیر فتحعلی‌شاه قاجار بوده، در شکسته‌نویسی توانا و قدرتمند بوده و «گنجینهٔ معتمد» از آثار باقی‌ماندهٔ اوست. نسب وی به حکیم سلمان، طبیب مخصوص شاه عباس می‌رسد. نشاط از دوستان نزدیک عبدالمجید درویش بوده و عبدالمجید در خانه او اقامت داشته است و از شاگردان درویش عبدالمجید محسوب می‌شود.

آثار ویدئویی و صوتی مرتبط با این منبع
شماره ۱ - ای خوشا آغاز غم پرداز عشق شماره ۲ - ای طفیل بود تو بود همه شماره ۳ - شاهد غیبی که خود مستور بود شماره ۴ - عشق از نو باز دستانساز گشت شماره ۵ - گلستانش را گلی پیدا نبود شماره ۶ - دیده را دیدار خور خیره کند شماره ۷ - محفل عشقش چو می آراستند شماره ۸ - عقل را با عشق در هم ریختند شماره ۹ - شاه ما کز لوح و کرسی باج خواست شماره ۱۰ - ای یگانه گوهر سلک وجود شماره ۱۱ - سید کونین سبط مصطفا شماره ۱۲ - طالب من گر شود یک ره کسی شماره ۱۳ - تا بکی ای نفس علت زای من شماره ۱۴ - ای گرفتار جهان پیچ پیچ شماره ۱۵ - ای نمودی از وجودت بود من شماره ۱۶ - گرضمیرم قابل اسرار نیست شماره ۱۷ - آفتابی آسمانها زوعیان شماره ۱۸ - زافرینش بیشتر حق بود و بس شماره ۱۹ - باز صبح است و برآمد آفتاب شماره ۲۰ - باز عشق آهنگ یغما ساز کرد شماره ۲۱ - آن امام و پیشوای متقین شماره ۲۲ - کوکب شه تا ابد پاینده باد شماره ۲۳ - فتنه از ملک شهنشه دور شد شماره ۲۴ - هر که از خاصیتی ممتاز شد شمارهٔ ۲۵ - آدمی را بر جانوران فخری نیست .... شماره ۲۶ - خواجه ای بودست از پیشینگان شماره ۲۷ - این امام و رهنمای هشتمین شماره ۲۸ - این منم کاینسان خجل از خاک توس شماره ۲۹ - یاد دارم من که روزی چند کس شماره ۳۰ - کشور جان مرا سلطان تویی شماره ۳۱ - سوی طور آمد مگر روزی کلیم شماره ۳۲ - شب نگردد روشن از نام چراغ شماره ۳۳ - باز این دیوانه ی بگسسته بند شماره ۳۴ - یارب بر لب ولی دل غافل است شماره ۳۵ - در گذشتی از من ای رب رحیم شماره ۳۶ - ملک چاکر خدیوا پادشاها شماره ۳۷ - شهنشاه دریا دل ابر کف شماره ۳۸ - ستایش خداوند بخشنده را شماره ۳۹ - نفس شوم تو چاه تاریک است