هوش مصنوعی: این متن یک نیایش و مناجات عرفانی است که در آن شاعر از خداوند می‌خواهد که عیوب او را بپوشاند و از رحمت و غفران الهی ناامید نشود. شاعر به ستاریت و پوشاندن عیوب توسط خداوند اشاره می‌کند و از لطف و رحمت الهی سپاسگزاری می‌نماید.
رده سنی: 14+ محتوا دارای مفاهیم عرفانی و معنوی است که ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، زبان شعر کمی پیچیده است و نیاز به درک ادبیات کلاسیک دارد.

شماره ۳۵ - در گذشتی از من ای رب رحیم

در گذشتی از من ای رب رحیم
بازگشتم من بعصیان قدیم ۱

چون ندیدی چاره ای در کار من
گشتی از رحمت تو خود ستار من ۲

تا نبیند عیب من غیر از تو کس
پرده ها بستی بکارم پیش و پس ۳

ای تو ستار عیوب بندگان
عیب ما و حسن خود کردی نهان ۴

گر نمیبستی تو بر روی نکو
پرده ها از نور و ظلمت تو بتو ۵

هوشها در پرده ی مستی نبود
نیستها در جلوه ی هستی نبود ۶

میگشودی پرده گر از روی خویش
مینمودی گر رخ نیکوی خویش ۷

نیکویی بر خلق پیدا میشدی
کس بزشتی از چه پیدا میشدی ۸

من که دیدستم بخود ستاریت
کی شوم نومید از غفاریت ۹

خلق را بستی زعیبم چشم و گوش
ای خدا عیب من از خود هم بپوش ۱۰
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۴ - یارب بر لب ولی دل غافل است
گوهر بعدی:شماره ۳۶ - ملک چاکر خدیوا پادشاها
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.