شماره ۱۴ - هر که را باشد نظر ترک قباپوش مرا

هر که را باشد نظر ترک قباپوش مرا
آفرین گوید تحمل کردن هوش مرا! ۱

از خیال قامتش اکنون عصا می بایدم
بار سنگین فراقش کرده خم دوش مرا ۲

از کدامین زمره ام یارب که در بزم وجود
جز سر زانو عروسی نیست آغوش مرا؟! ۳

ای که می خواهی به سلک بندگان درگهش
حلقه ای غیر از خم زلفش مکن گوش مرا! ۴

در دلم نبود به جز نقش خیال عشق او
از غمش باشد نگاری لوح منقوش مرا! ۵

دوستان بهر خدا گوئید عرض حال من
هر کجا بیند اگر آن شوخ می نوش مرا! ۶

پیش ارباب سخن طغرل نباشد اعتبار
صفحه ابیات ناموزون مغشوش مرا! ۷