شماره ۳۶ - هر که آمد به سوی خانه ما

هر که آمد به سوی خانه ما
خواند شهبیت آستانه ما ۱

ساز عشاق ما نوای تو شد
این بود تا ابد ترانه ما! ۲

بس که مجنون وادی عشقیم
گشت عالم پر از فسانه ما ۳

جز پریشانی کس نمی فهمد
یک سر مو زبان شانه ما ۴

پر عنقا نشان هستی ماست
کی رسد تیر بر نشانه ما؟! ۵

شاهبازیم ما به صید سخن
اوج معنی است آشیانه ما! ۶

شهد مضمون گرفت راه نفس
تا که خاموشی بهانه ما ۷

از عدم آمدیم تا به وجود
همچو ما نیست در زمانه ما! ۸

بحر عشقیم و قلزم معنی
نیست پیدا ولی کرانه ما! ۹

بس که دهقان مزرع عملیم
دل دمد لیک جای دانه ما ۱۰

طغرلم محو مصرع بیدل
جبهه سوز است آستانه ما! ۱۱