شماره ۱۰۶ - اگر آئینه بر روی تو عرض مدعا دارد

اگر آئینه بر روی تو عرض مدعا دارد
ز دست صورتت زنجیر حیرانی به پا دارد ۱

عصای قامت پیریست یاد سرو آزادت
چو من هر کس به یاد ابرویت قد دو تا دارد ۲

ره عشق است از دل دست می باید تو را شستن
که یاد سوزن مژگان او خاری به پا دارد ۳

نباشد لنگری غیر از تو کل کشتی او را
که در موج تلاطم جز خدا کی ناخدا دارد؟! ۴

تسلی بخش از زلف مسلسل خاطر خود را
که آخر دور گردون از حوادث کارها دارد! ۵

اگر چه شیوه خوی وی آمد مردم آزاری
به مردم چشم او خاصیت مردم گیاه دارد ۶

ندارد خاطرم میل درستی یک سر موئی
که چون زلفش دل ما از شکستن مومیا دارد ۷

اگر زاهد چو من شب ها به هجرانت به روز آرد
به تحقیقش نما روشن که تقلید ضیا دارد ۸

هزاران آفرین طغرل به این یک مصرع بیدل
اجابت انفعال از شوخی دست دعا دارد! ۹