هوش مصنوعی:
این شعر از طغرل، شاعر ایرانی، با استفاده از استعارهها و تصاویر زیبا، به موضوعاتی مانند عشق، تقدیر، هستی و نیستی، و جستجوی معنا در زندگی میپردازد. شاعر از جام الست، قضا و قدر، و بحر ادب به عنوان نمادهایی برای بیان مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی استفاده میکند. در نهایت، شعر با آرزوی وصال و دریافت آئینهای از معانی به پایان میرسد.
رده سنی:
18+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر، نیاز به درک و تجربهی زندگی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل میشود. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۳۳ - ساغر عیش ابد گر چه به دستم دادند
ساغر عیش ابد گر چه به دستم دادند
راه راحت همه از جام الستم دادند ۱
کاروانان قضا و قدر از هشیاری
چون حنا بسته مرا بر کف مستم دادند ۲
هر کجا باشم اگر بی اثر داغ نیم
شعله شوقم و بر خاک نشستم دادند ۳
به سفالی نرسد ساز درست آئینم
چینی ام گر چه ز فغفور شکستم دادند ۴
بود تحقیق عدم صورت امکان وجود
نیستی آئینه ای بود ز هستم دادند ۵
صید مطلب نشود بسته قلاب هوس
ماهی بحر ادب گر چه به شستم دادند ۶
خانه بر دوش خیالم به سخن همچو حباب
واژگونی همه از طالع پستم دادند ۷
چه خوش است مصرع دریای معانی طغرل
وصل می خواستم آئینه به دستم دادند ۸
راه راحت همه از جام الستم دادند ۱
کاروانان قضا و قدر از هشیاری
چون حنا بسته مرا بر کف مستم دادند ۲
هر کجا باشم اگر بی اثر داغ نیم
شعله شوقم و بر خاک نشستم دادند ۳
به سفالی نرسد ساز درست آئینم
چینی ام گر چه ز فغفور شکستم دادند ۴
بود تحقیق عدم صورت امکان وجود
نیستی آئینه ای بود ز هستم دادند ۵
صید مطلب نشود بسته قلاب هوس
ماهی بحر ادب گر چه به شستم دادند ۶
خانه بر دوش خیالم به سخن همچو حباب
واژگونی همه از طالع پستم دادند ۷
چه خوش است مصرع دریای معانی طغرل
وصل می خواستم آئینه به دستم دادند ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۳۳۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۲ - شبنم عرض ادب از چشم حیران ریختند
گوهر بعدی:شماره ۱۳۴ - از نگه تیری به جانم آن کمان ابرو زند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
