هوش مصنوعی:
این شعر از مولانا یا یکی از شاعران عارفانه سرا است که با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند شبنم، دانه امید، صدف و آب نیسان، به موضوعاتی مانند عشق، امید، قناعت، رنج و تقدیر میپردازد. شاعر از ناپایداری دنیا، سختیهای زندگی و تقدیر ناعادلانه شکایت میکند، اما در عین حال به مفاهیم عمیق عرفانی مانند مهر عدم و گرمی وجود اشاره دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر نیاز به درک و تجربهی زندگی دارد که معمولاً نوجوانان زیر 16 سال ممکن است بهراحتی متوجه نشوند. همچنین، برخی از اشارات انتزاعی و استعاری شعر برای سنین پایینتر ممکن است نامفهوم باشد.
شماره ۱۳۲ - شبنم عرض ادب از چشم حیران ریختند
شبنم عرض ادب از چشم حیران ریختند
دانه امید را چون مهر یکسان ریختند ۱
هر که شد همچون صدف در سعی سامان عمل
عاقبت اندر دهانش آب نیسان ریختند ۲
از وجود خویش دارم گرمی مهر عدم
شبنم ما را چسان در باغ امکان ریختند؟ ۳
مخزن گنج قناعت بس که بی ابرام بود
آب روی خویش آخر این گدایان ریختند! ۴
بس که در باغ جهان الفت پرست شبنمیم
از سرشک ما به عالم موج طوفان ریختند ۵
مزرع ما در خور جمعیت دلها نبود
دانه سنبل به خاک ما پریشان ریختند ۶
آبرو خواهی نشین در خلوت جیب ادب
آب گوهر را به دامن از گریبان ریختند ۷
چون سراب از چشمه اش یک قطره ای ظاهر نشد
بر دل زاهد مگر آب از زمستان ریختند؟ ۸
گر چه در ملک سخن من طغرل احراری ام
لیک جام قسمتم از خاک توران ریختند ۹
دانه امید را چون مهر یکسان ریختند ۱
هر که شد همچون صدف در سعی سامان عمل
عاقبت اندر دهانش آب نیسان ریختند ۲
از وجود خویش دارم گرمی مهر عدم
شبنم ما را چسان در باغ امکان ریختند؟ ۳
مخزن گنج قناعت بس که بی ابرام بود
آب روی خویش آخر این گدایان ریختند! ۴
بس که در باغ جهان الفت پرست شبنمیم
از سرشک ما به عالم موج طوفان ریختند ۵
مزرع ما در خور جمعیت دلها نبود
دانه سنبل به خاک ما پریشان ریختند ۶
آبرو خواهی نشین در خلوت جیب ادب
آب گوهر را به دامن از گریبان ریختند ۷
چون سراب از چشمه اش یک قطره ای ظاهر نشد
بر دل زاهد مگر آب از زمستان ریختند؟ ۸
گر چه در ملک سخن من طغرل احراری ام
لیک جام قسمتم از خاک توران ریختند ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۳۴۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۱ - مهر عشقش در ازل خط جبینم کرده اند
گوهر بعدی:شماره ۱۳۳ - ساغر عیش ابد گر چه به دستم دادند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.