شماره ۱۵۹ - هر کجا گر گردبادی حلقه می سازد غبار

هر کجا گر گردبادی حلقه می سازد غبار
حلقه های دام امید است چشم انتظار ۱

می رود دل از برم هر دم به یاد جلوه اش
وز خرامش نیست در دستم عنان اختیار ۲

باختم با آب حیوان من به لعل او گرو
تا شود روشن خفای این سخن از لعل یار ۳

می گدازد همچو روغن شمع رخسارش دلم
می کشد گر نبض زلفش روغن از دود شرار ۴

روز وصل است ای نگه گیر از رخ او لذتی
تا که در ایام هجرانت تو را آید به کار! ۵

دانه تخم امید تیشه فرهاد را
کی کند تمهید غیر از دامن این کوهسار؟! ۶

قامت سرو سهی انگشت حیرت می شود
بیندش اندر چمن گر شوخی رفتار یار ۷

از صدای نغمه این آواز می آید به گوش
نیست جز تنبور دیگر یک حریف پرده دار ۸

ای خوشا طغرل ازین یک مصرع بحر سخن
شانه ای در کار دارد ریشخند روزگار! ۹