هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از زبان چراغ سخن میگوید و احساسات عمیقی مانند غم، حیرت، و امید را بیان میکند. چراغ به عنوان نمادی از روشنایی و مقاومت در برابر تاریکی توصیف شده است و از پروانه به عنوان همراهی وفادار یاد میکند. شاعر از رنجها و نالههای چراغ میگوید و در نهایت به اسرار نهفته در وجود آن اشاره میکند.
رده سنی:
15+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و نمادین است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و احساسات سنگین مانند غم و اندوه ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۲۰۹ - بس که شب تا روز از غم گریه ها دارد چراغ
بس که شب تا روز از غم گریه ها دارد چراغ
از زبان شعله عرض مدعا دارد چراغ ۱
حیرتی دارم که دائم نانش اندر روغن است
ناله و فریاد هر ساعت چرا دارد چراغ؟! ۲
بهر دفع لشکر ظلمت کنون شب تا سحر
از پر پروانه از آتش لوا دارد چراغ ۳
در محیط آتش غم کشتی امید او
کی به جز پروانه فکر ناخدا دارد چراغ؟! ۴
طغرل این اسرار مخفی نیک روشن شد مرا
کش ازین بی طاقتی یک مدعا دارد چراغ! ۵
از زبان شعله عرض مدعا دارد چراغ ۱
حیرتی دارم که دائم نانش اندر روغن است
ناله و فریاد هر ساعت چرا دارد چراغ؟! ۲
بهر دفع لشکر ظلمت کنون شب تا سحر
از پر پروانه از آتش لوا دارد چراغ ۳
در محیط آتش غم کشتی امید او
کی به جز پروانه فکر ناخدا دارد چراغ؟! ۴
طغرل این اسرار مخفی نیک روشن شد مرا
کش ازین بی طاقتی یک مدعا دارد چراغ! ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۸۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۸ - تا شد از کتم عدم در ملک هستی بود شمع
گوهر بعدی:شماره ۲۱۰ - از کمال روشنی در دیده شد جای چراغ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.