شماره ۲۳۱ - بر نمی آید برون از سینه آسان ناله ام

بر نمی آید برون از سینه آسان ناله ام
سرمه سان در عهد چشمش بسته پیمان ناله ام ۱

از تو ای شور جنون ساز دگر دارم هوس
تا شود از پرده خاموشی عریان ناله ام ۲

آنقدر در مجمر داغ ادب اخگر شدم
در نظر آید تو را شمع شبستان ناله ام؟! ۳

نیست خالی با همه تعجیل از پیغام وصل
می رسد از کوی او برچیده دامان ناله ام ۴

در خیال زلف او اینست گر سامان من
تا کجا خواهد شدن یارب پریشان ناله ام؟! ۵

مشتری خواهی تو گر جنس از دکان اعتبار
قیمت بسیار دارد نیست ارزان ناله ام! ۶

خانه صبرم ثباتی داشت از دیدار او
قصر تمکینم کند امروز ویران ناله ام ۷

هر کسی بار امانت را به جائی می نهد
بشنوی هرگه گذشتی از نیستان ناله ام ۸

گشته از بار فراقش دوش من همچون کمان
آه من امروز چون تیرست پیکان ناله ام! ۹

حبذا طغرل که می گوید مه اوج سخن
بعد ازین این نه فلک گوئیست چوگان ناله ام! ۱۰