هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از بیدل، بیانگر ناله‌های شاعر از عشق و درد فراق است. شاعر با استفاده از استعاره‌هایی مانند بلبل، گلستان، پروانه و آتش، احساسات خود را به تصویر می‌کشد. او از ناله‌هایش به عنوان درمان درد عشق یاد می‌کند و بر ارزش آن نزد عشاق تأکید دارد.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مضامین عاشقانه و عرفانی عمیق است که درک آن به بلوغ فکری و عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۲۳۰ - بشنود بلبل اگر اندر گلستان ناله ام

بشنود بلبل اگر اندر گلستان ناله ام
می کند اندر چمن تمهید سامان ناله ام ۱

بهر ساز خویش نی از چوب طوبا بایدم
تا رسد در گوش آن سرو خرامان ناله ام ۲

عرض مطلب نیست حاجت پیش ارباب کرم
سر زند در پاش از چاک گریبان ناله ام ۳

سوختم پروانه سان در آتش شوق عمل
می کند در شام غم جوش چراغان ناله ام ۴

زینهار ای آرزو گستاخ بر آن در مرو
خسرو غم را بود امروز دربان ناله ام ۵

خوشه چین خرمن گیسوی مشکینش بودم
زان سبب رفتست اندر سنبلستان ناله ام ۶

ساز ما هر چند در بازار عبرت کم بهاست
نزد عشاق است لیکن خوشتر از جان ناله ام ۷

نیست حاجت در مریض عشق داروی دگر
هست در زخم غم او بس که درمان ناله ام ۸

نالم از یک مصرع بیدل که طغرل گفته است
درد آن دارم که خواهد شد پریشان ناله ام ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۴۰۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۲۹ - تا به منشور سخن سرمشق طغرا گشته ام
گوهر بعدی:شماره ۲۳۱ - بر نمی آید برون از سینه آسان ناله ام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.