هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از طغرل، بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق و عشق الهی است. او از خاکساری، تپش قلب، سکوت پرافتخار و گوهرهای تاج خود سخن میگوید. شاعر خود را مانند منصور حلاج میداند و از مشرق صبح سعادت درخواست یک دم حضور میکند. او به نخل قامت معشوق و سرو بالای او اشاره میکند و فکر بلند خود را در شعرش میتاباند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهٔ ادبی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۲۳۳ - طرب پیمای عشقم خاکساریهاست معراجم
طرب پیمای عشقم خاکساریهاست معراجم
تپیدن ها بود طومار نبض سعی الحاجم ۱
چراغم یافت آخر از خموشی سرفرازی ها
مرصع شد ز سنگ سرمه گویا گوهر تاجم ۲
سفیر بلبل آهم چو نی گر ناله انگیزد
نیستان یک قلم آتش شود ز اخگر دهد باجم ۳
به سعی گفتگوی او سرم در پای دار آمد
به فتوای محبت گوئیا منصور حلاجم ۴
بیا ای مشرق صبح سعادت در برم یک دم
که من از بهر تشریف قدومت سخت محتاجم! ۵
ازان روزی که نخل قامتت بشکست طوبی را
به سودای خیال سرو بالای تو دراجم ۶
بلند است آنقدر فکر بلندم در سخن طغرل
تو پنداری که اندر تار و پود شعر نساجم ۷
تپیدن ها بود طومار نبض سعی الحاجم ۱
چراغم یافت آخر از خموشی سرفرازی ها
مرصع شد ز سنگ سرمه گویا گوهر تاجم ۲
سفیر بلبل آهم چو نی گر ناله انگیزد
نیستان یک قلم آتش شود ز اخگر دهد باجم ۳
به سعی گفتگوی او سرم در پای دار آمد
به فتوای محبت گوئیا منصور حلاجم ۴
بیا ای مشرق صبح سعادت در برم یک دم
که من از بهر تشریف قدومت سخت محتاجم! ۵
ازان روزی که نخل قامتت بشکست طوبی را
به سودای خیال سرو بالای تو دراجم ۶
بلند است آنقدر فکر بلندم در سخن طغرل
تو پنداری که اندر تار و پود شعر نساجم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۸۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۲ - کاش در بزم ادب من دلبری می داشتم
گوهر بعدی:شماره ۲۳۴ - ازان روزی که من در حلقه زلف تو افتادم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
