هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر احساسات شاعر درباره عشق، هجران و وابستگی به معشوق است. شاعر از تشبیهات و استعاره‌های زیبایی مانند مقایسه خود با مجنون و گیاه تشنه استفاده کرده و به مفاهیمی مانند طلسم، افسون و خاتم سلیمان اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عرفانی و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، برخی مفاهیم مانند هجران و حسرت ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.

شماره ۲۳۴ - ازان روزی که من در حلقه زلف تو افتادم

ازان روزی که من در حلقه زلف تو افتادم
سراپا قید بودم گوئیا کردی تو آزادم ۱

به عاشق تلخی هجران لیلی طلعتان شیرین
ازان در کوه و صحرا همدم مجنون و فرهادم! ۲

گیاه تشنه ام سر بر زده در وادی حسرت
ز نومیدی ثمر آورده نخل کلفت ایجادم ۳

طلسم عنصرم دور است از آب و گل و آتش
ندارد کشتی تن موج را لنگر به جز بادم ۴

به افسون دل خود عالمی زیر نگین دارم
که نقش خاتم دست سلیمان است او را دم ۵

شب هجران من با کاکل او نسبتی دارد
پریشانی مرا سرمایه شد اما بدین شادم ۶

بود پیوسته طغرل عندلیب گلشن کویش
به یاد خنده لعلش چو نی عمری به فریادم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۳۳ - طرب پیمای عشقم خاکساریهاست معراجم
گوهر بعدی:شماره ۲۳۵ - خجالت مایه ام وضع پریشانیست بنیادم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.