شماره ۲۶۶ - حلاوت در دلم از عشق جانان

حلاوت در دلم از عشق جانان
ز وصلش گشته ام چون غنچه خندان ۱

به سر از عشق او صد شور و غوغا
به دل از مهر او سوزیست پنهان ۲

بود از خنجر مژگان نازش
هزاران رخنه اندر دین و ایمان ۳

یم و قلزم شود پیدا به عالم
بسازم گریه چون ابر بهاران ۴

چه خوش باشد شود وصلش میسر
سخن ها گویم از هر باب چندان ۵

ابا ناکرده از لعلش ستانم
اجازت گر دهد بوسی به دندان ۶

نیم از عاشقان بی مروت
که روبم خاک راهش را به مژگان ۷

مبادا خاری اندر رهگذارش
ز مژگان اوفتد نبود ادب آن ۸

زنم آبی به راه او ز دیده
که بنشیند ز پا گردش بدینسان ۹

غلام حلقه بر گوش است طغرل
بجوید وصل جانان از دل و جان ۱۰