شمارهٔ ۲۱ - تتبع مخدومی

هست در دیر آفتی هر دم به قصد جان مرا
زنده بردن از سر کوی مغان نتوان مرا ۱

خانه دل بود آبادان ز تقوی وه که ساخت
عشوه های ساقی و سیل قدح ویران مرا ۲

پرده زهدم چه سان پوشد که از آشوب می
از گریبان هر دم افتد چاک تا دامان مرا ۳

خرقه در هجر بتی شد رهن می بنگر که زد
باده و عشق از لباس عافیت عریان مرا ۴

گر به گرداب می افتادم مرا نبود گنه
هست این سرگشتگی از گردش دوران مرا ۵

بحر عصیان از بلندی کرد پستم زانکه زد
بر زمین از آسمان هر موج این طوفان مرا ۶

سازم از لوث ریا غسل طریق ای پیر دیر
چون فقیه آید درون خم کنی پنهان مرا ۷

خواب دیدم کآب کوثر میخورم از دست حور
فیض می از دست ساقی ده دوصد چندان مرا ۸

فانیا راه فنا هر چند مشکل بود شد
قطع آن ز افکندن بار خودی آسان مرا ۹