شمارهٔ ۲۳ - اختراع

ز عشق هست به دل بار صد هزار مرا
هنوز شکر بود صدهزار بار مرا ۱

گرم بود می گلگون ز ساقی گلرخ
به حور و کوثرت ای پارسا چه کار مرا؟ ۲

به بوسه ای که دهی و کشی منه منت
چه منتم ز تو چون گشت انتظار مرا؟ ۳

به جرم عشق و می از شحنه ام ضمان طلبد
به پیر میکده عشق گو سپار مرا ۴

ز می خمار بود و ز خمار می نوشم
به دور باده تسلسل شد آشکار مرا ۵

مگو مرو بسوی دیر وه چو مغبچگان
برند موی کشادم چه اختیار مرا ۶

ز جرم باده چه باکم که دوش هاتف غیب
ز لطف شامل او کرد امیدوار مرا ۷

دگر مگوی که چون مست سازمت بکشم
چه سود ازین سخنت کشت چرن خمار مرا! ۸