هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، به زیبایی‌های زندگی دنیوی و عشق زمینی می‌پردازد و از وعظ و توصیف بهشت انتقاد می‌کند. شاعر با اشاره به می، عشق و کوی یار، دنیا را به عنوان جایگاه حقیقی لذت و رنج توصیف می‌کند و بر بی‌ثباتی جاه و اقبال جهان تأکید دارد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عرفانی و انتقادی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین اشاره به می‌نوشی و عشق زمینی ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر مناسب نباشد.

شمارهٔ ۸۲ - تتبع شیخ

ملک آفاق به جز دیر مغان این همه نیست
مایه عیش به جز رطل گران این همه نیست ۱

واعظا این همه از باغ جنان قصه مگوی
که من و کوی کسی باغ جنان این همه نیست ۲

دوش گفتست ز بس نعره و آشوبم باز
هست او ورنه علالای سگان این همه نیست ۳

جاه و اقبال جهان جمله حباب است و نمود
بود این سلسله شعبده سان این همه نیست ۴

این همه حسن و لطافت که پریزاد مراست
گر سوی جنس بشر بنگری آن این همه نیست ۵

از زمان هر نفسم صد غم بیداد رسید
ور نه جور و ستم اهل زمان این همه نیست ۶

خاک کویش مگر از چشم ملائک شده نقش
ورنه از چهره عشاق نشان این همه نیست ۷

فانیا جان ده و از محنت هجران واره
حاجت ناله و آشوب و فغان این همه نیست ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۸۱ - ایضا له
گوهر بعدی:شمارهٔ ۸۳ - ایضا له
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.